Een week in Zuid-Afrika

Hallo, hallo

Zoals sommige misschien van jullie wel weten, zo niet dan weten jullie het nu, de presidentsverkiezingen komen eraan. In september 2008 (althans ik denk dat het september is geweest) is de president soort van afgetreden. Tot aan april is er geen president. In april zijn de verkiezingen en steeds meer zie je in de stad borden verschijnen van diverse politieke partijen. Zoals de DA, FNX maar vooral van de ANC. Dit is de parij waar J. Zuma leider van is. Twee weken geleden is hij bij ons in de stad geweest wegens een rechtzaak die tegen hem loopt. Deze is nu uitgesteld tot augustus. Toch ziet het ernaar uit dat hij weer de president gaat worden.

Dit kan allemaal nog heel wat gaan worden. Zo zijn er gebieden waar de ene partij heerst en ook weer waar andere partijen de baas zijn. De kans dat deze ruzie met elkaar krijgen is groot als ze bij elkaar in het vaarwater komen. Ik ben benieuwd wat we hier van mee gaan krijgen. Hij is erg populair en de mensen zijn snel heel erg opgewonden over de verkiezingen en en over het feit dat ze mogen kiezen.

Hier mogen we gelukkig wat meer foto's maken in de community dan in Durban, Dat vind ik erg leuk. Dus kan nu iedereen ze thuis ook al bekijken.

Zoals Esmeralda heeft geschreven is ze vorige week een lijkkist uitwezen zoeken voor de zaak die ik eerder heb beschreven. Vorige week maandag ben ik naar het gerechtsgebouw geweest. Het was een dag die bestond uit heeeel erg veeel wachten. We waren daar om 8.45 en hebben daar gewacht tot 13.30. Helaas hebben ze hier geen tijden wanneer een zaak voorkomt.

Dus om half 2 waren we het zat en zijn we weg gegaan. Hij zal later wel met de rechercheur contact opnemen.  Dit zou natuurlijk ook gelijk zo kunnen zijn en hadden ze de dag anders in kunnen delen, maar hij wilde er nu graag heen.  

Het was interessant om het mee temaken, in groepen komen ze binnen in de rechtzaal. De zalen zijn redelijk klein, maar er zijn er wel 17 van. Ook zitten de verdachten achter het achter glas (wat op zich misschien veiliger is) . Hoe het met de beveilging is gesteld weet ik niet . Ik heb het idee dat dit nog wel wat te wensen overlaat.

De knutselwerkjes zijn erg leuk om te doen in de community, de kinderen vinden het geweldig en zijn vaak actief bezig. Iedere keer proberen we weer iets nieuws te verzinnen, dus de hersenen mogen ook nog een beetje werken haha.

Vandaag ben ik weer bij de gehandicapte jongen geweest. Het was leuk om te zien dat hij bezig was met het maken van sommen e.d. Ik ga zo de stad in om een nieuw rekenboek voor hem te kopen, want dit bewees dat hij erg gemotiveerd is om te leren,. Hij heeft alleen niemand die hem helpt. Ik zou graag een dag bij hem langsgaan om hem te helpen met leren lezen, schrijven, rekenen, maar het zou zoveel beter zijn als een moeder dit zou doen omdat zij Zulu spreekt en ik niet. Uitleggen is dan best lastig.

Ondanks dat het nog best ver is zal ik jullie mijn gegevens geven wanneer ik terug kom....duurt nog even hoor....maar dan kan ik dat niet vergeten....en sommige mensen worden al heeeel nieuwsgierig.

Lufthansa- LH 4602

Dinsdag 26 mei   Munchen Duitsland naar Brussel Belgie            0905    1025

Dus rond een uurtje of 12.00 hoop ik in het beruchte plaatsje Hardinxveld-Giessendam aan te komen........is er veel veranderd???!!!

Weet je datjes!

- Esmeralda op het moment helemaal onder de (muggen)bulten zit en niemand dit mag weten.

- Annelies het niet leuk vind om te bellen in het Engels.

- Annelies nog maar heel weinig nieuwe kleren heeft gekocht in Z-A (kan ik in Nederland weer doen en kan ik wat meer souvenirs meenemen)

- Annelies toch nog wat Zulu aan het leren is.

- Annelies weer leert hoe ze wiskunde zonder rekenmachine moet doen. (2 1/4 * 3 1/3)

- Esmeralda en Annelies de kinderen helpen met Afrikaans, ook al is het heel anders als Nederlands

- Annelies graag wil dat paps en mams hagelslag meenemen op vakantie hihi (kennen ze hier niet)

- Annelies het heel leuk vind om met de kinderen te knutselen.

- Annelies soms het vele autorijden uit Durban mist. (meestal niet hoor)

- Het hier wel lijkt op een Nederlandse zomer met veel regen en onweersbuien.

Oke dat is weer genoeg.

Heel veel liefs, Ngizobuye ngikubone, see you later!!

ANNELIES

Zomaar een dag....

Hallo Hallo

Het gaat hier helemaal goed!! En bij jullie??? Ik lees al jullie mail wel, maar vanwege het trage internet in het internetcafe, kan ik bijna niets terug sturen, 1 mail in een half uur en een verslag als dit zo'n 45 minuten. Dus jullie snappen wel....het duurt allemaal wel wat langer...maar ja daar ben ik wel aangewend....ik mis het internet dan ook eigenlijk niet....mijn dagen zijn drukker, voller en behoorlijk interessant.

Ik heb een heleboel te vertellen, moet alleen even verzinnen waar ik ga beginnen. Het werk hier in de communitie is heel anders dan dat van in Durban. Hier is een geheel schema wat er ongeveer op een dag gedaan moet worden. Dat ziet er alsvolgt uit:

Monday	Tuesday	Wednesday	Thursday	Friday
Straatwerk	Schoolbezoek	Wekelijks verslag	Huis bezoek	Prayer
	Lunch maken	Huisbezoek / straatwerk	Lunch maken
	Voorbereiden life skills			Meeting
Registratie van kinderen	Registratie van kinderen	Registratie van kinderen	Registratie van kinderen
Huiswerk	Huiswerk	Huiswerk	Huiswerk	Weekend
Spelletjes	Spelletjes	Spelletjes	Bijbelverhaal
Knutselwerk	Life skills	Drama	wekelijks verslag

Het houdt in dat wij rond 9.00 vaak aankomen (de interns die deze week zijn begonnen) beginnen om 8.00. Dan doen we dus huisbezoeken, schoolbezoeken, wat dan ook, administratie, wekelijksraport schrijven. Als ik denk dat ik een beetje van dat administratieve werk af was, kan ik nu alvast er weer aan gaan wennen. Hier wordt het in het engels geschreven en vervolgens nog een keer geschreven voor de coordinator, want een computer hebben we niet in het centre, of te wel veel extra werk. Ik zou er graag wat anders op willen verzinnen maar wat???

Rond een uurtje of 2 komen de eerste kinderen en doen we wat het op het programma staat. Boven alles staat wel altijd het huiswerk. Met slecht weer is het wat minder gemakkelijk want dan heb je vele kinderen bij elkaar in een kleine container, lekker opproppen, maar dat vinden ze niet erg. We hebben dan ongeveer 1,5 uur om met de kinderen door te brengen, en ik moet zeggen dat die tijd vliegt. Het ene moment zijn ze er en vervolgens worden we opgehaald en is het eind van de werkdag. Ik zou liever wat later beginnen en wat langer met de kids doorgaan, maar zo zitten hier de werktijden niet in elkaar. Ik kan mijn creatieviteit weer naar boven gaan halen...toch wel weer goed die sph:)

Ik ben deze week één dag meegeweest met after care programma. Dit was een intensieve dag. We zijn begonnen met een gehandicapte jongen op te halen. Hij is 3 jaar geleden met een mes in zijn rug gestoken en is verlamd geraakt. Hij is alleen thuis en zijn moeder draagd geen zorg voor hem en zijn broers en zussen gaan naar school of zijn ook weg. Hij woont in een van de slechtste townships (sloppenwijken) Met een modderweg. Aangezien het redelijk veel geregend had was de weg ernaar toe erg moeilijk te berijden en behoorlijk slipperig. Hij heeft een rolstoel maar absoluut geen plek om daar mee te rijden, omdat er niet echt een weg is. Tussen hutjes van klei en hout een rode modderweg op de rug van een heuvel, hoe rijd je daar met je rolstoel? Wij gingen met hem naar een dokter. We hebben hem de trappen opgedragen om bij de dokter te komen. Na anderhalf uur wachten bleek dat de dokter hem niet kan helpen, de wond die hij op het moment op zijn onderrug heeft is erg diep en groot (doorligwond) deze blijkt er al vanaf augustus te zitten, maar zijn moeder heeft dit altijd verzwegen en hij heeft nu een operatie nodig. De dokter heeft een motivatie brief geschreven zodat hij nu naar het ziekenhuis kan. Waarschijnlijk volgende week. De vraag is echter op het moment: Is er in de buurt een 24 uurs zorg opvanghuis en een school waar hij heen kan? want hij ligt dag in dag uit in bed. Wij zijn heel erg aan het zoeken maar helaas hebben we nog niets gevonden en is de volgende stap om naar de health department te gaan om meer informatie te vinden. Helaas moesten we ook de jongen weer terug brengen in een klein koud huisje, waar hij helemaal alleen is...dag in dag uit. We hebben met hem gebeden om hem kracht en moed te geven door te gaan en de hoop niet op te geven.

De volgende zaak waar we mee verder gingen is een zaak over een straatjongen die is doodgestoken vorige week vrijdag. Hij is gevonden op zaterdag en de straatjongens hebben contact opgezocht met Youth for Christ. Het was echter moeilijk om de ouders (familie) te vinden van deze jongen. Vervolgens via via via zijn ze toch in contact gekomen. Het blijkt dat deze jongen met kerst en oud en nieuw nog thuis is geweest. Helaas zijn echter zijn ouders ook al overleden, dus zijn 2 grootmoeders (coco's) zijn naar Pietermaritzburg gereisd en wij hebben hen ontmoet op kantoor. Vandaar zijn we naar het politiebureau gereden, genaamd: speurtak van de politie. (grappig hoor af en toe die afrikaanse woorden). Hier hebben we na een tijdje wachten de rechercheur gesproken die deze zaak behandelde. Zo weten we nu ongeveer wat er is gebeurd en hoe. (Ze waren beiden voor een zaak aangeklaagd en daar hebben ze ruzie over gekregen. Deze rechercheur bleek ook veel van de straatkinderen te kennen. Zo is degene die verdacht wordt nu ook opgepakt en wordt volgende week voorgeleid. Hiervandaan zijn we naar het mortuarium gegaan. Dit is wel heel anders als ik denk dat het bij ons zal zijn. (al weet ik dat niet, want daar ben ik nog nooit geweest.) Er stonden op het terrein vele gebouwen en er was een soort klein gebouwtje met een receptie waar je eerst heen moet. Hier zaten nog wel meer mensen te wachten. Vervolgens gingen we naar een ander gebouw, maar de coco's konden hem niet identificeren want er waren op dit tijdstip te veel popes (door de staat betaalde begrafenissen), ze waren druk bezig met die lijken. Van buitenaf kon je allemaal mensen in groene uniformen zien die hard bezig waren. (leek op een operatie kamer, toch wel gek hoor) Aangezien we naar zijn paspoort op zoek waren, zijn we vervolgens naar zijn vrienden op zoek gegaan en met ze gesproken en naar hun "sloophuis" gereden en een tas meegekregen met zijn laatste bezittingen. Hier zat helaas geen identifiteitskaart in. Het probleem is dus nu dat er geen overlijdensdatum (deathcertificate) opgeschreven kan worden. Soms zitten dingen behoorlijk ingewikkeld in elkaar en probeer je erg goed te begrijpen hoe het in elkaar zit, maar doordat ze zelf het ook niet helemaal weten en dan ook nog moeten vertalen in het Engels missen we af en toe toch wel wat dingen, zeker wat betreft bureaucratie.

Dit was dus wel een hele drukke en ingrijpende dag, maar ik vond het super interessant.

Huiselijk nieuws

Inmiddels zijn er weer nieuwe mensen in het huis bijgekomen, 2 nederlandse jongens, Sjoerd en Marten. Zij zullen gaan werken op het project L'abri wat betekend dat ze vaak daar zijn. (+/- 45 km boven Pietermaritzburg)

Esmeralda en ik zijn weer naar een andere kamer verhuisd en zo heb ik gisteren weer opnieuw al mijn kerstkaarten opgehangen (ja hier laten we ze wat langer hangen als dat we in Nederland doen:) Nu slapen we dus met 4 personen op een kamer...even wennen maar...zeker leuk....vooral het uit en inelkaar zetten van metalen stapelbedden...kracht mag je daar wel voor zoeken:)

Wanneer ik weer wat zal schrijven....is afwachten...TOT MAILS

HEEL VEEL GROETEN!!!!
ANNELIES

Groeten uit.......

Hallo lieve familie en vrienden!!

Allereerst bedankt voor de vele kaarten die ik heb mogen ontvangen via de post. Dit was erg leuk en het doet me (ons) goed. Hoe gaat het met jullie?? De tijd vliegt.

Nu is het echt zover dat het werk weer is begonnen. Het is allemaal wel even wat anders dan in Durban. Andere mensen om mee te wonen, andere omgaansvormen, karakters, nieuwe namen, nieuwe collega's, nieuwe plaats, geen grote stad als Durban en het nieuwe jaar waarin alles opgestart moet worden en het eigenlijk best druk is omdat de interns (stagiaires) nog op gesprek moeten komen en vanaf 3 februari gaan werken, en ook vanaf het begin moeten beginnen. Deze week ben ik begonnen met werken. Het werk begint hier om 8.30 (dat is een half uurtje later als in Durban) Nu zo na een vakantie van 6 weken is het weer even wennen om vroeger op te staan, nu ik er eindelijk aan gewend was om uit te slapen (zoals vele weten, kon ik dat helemaal niet)

Deze week heb ik al veel gezien in en rond Pietermaritzburg.

Maandag heb ik een tour gehad langs de 3 communities waar ze werken. Ik zag onderweg behoorlijk slechte communities, een klein hutje van platiczakken en modder en wat platen. Nu is het dan wel zomer, maar dit betekend ook heel veel regen en de modderhuisjes zijn niet allemaal even stabiel en geld om ze eer op te bouwen is er niet. Ook de straten zien er uit als modderpoelen, waar je liever niet doorheen loopt, maar wat als je er woont?......

We zijn langs een school geweest om een rapport te vragen voor een meisje, maar aangezien ze maar zelde op school is geweest wilde de lerares dit niet geven dus is er voor een schoolverlatingsbrief gevraagd, zodat ze geplaatst kan worden in de shelter en naar een andere school kan gaan. Het gaat niet goed met haar thuis, heeft te veel verkeerde invloeden van buiten af. (hierbij kan je denken aan: drugsgebruik, alcoholistische ouders/ broers, mishandeling, geen geld voor school, schoolspullen etc) Het doel uiteindelijk is wel om de kinderen weer naar huis te krijgen of bij familie, maar nu is het beter als een kind tijdelijk naar een shelter gaat. Om vandaaruit met het kind en familie te werken. Een soort rust periode voor beiden.

Het straatteam en het communityteam zijn druk bezig met de laatste formulieren en kinderen te vinden om in de shelters te plaatsen en ze zo snel mogelijk naar school te laten gaan zodat ze met het jaar kunnen beginnen. Afgelopen woensdag zijn namelijk de scholen weer begonnen na de zomervakantie. (Het is heel normaal om halverwege de week te beginnen.)

Op donderdag vonden we 5 jonge kinderen tussen de 8-12 op de weg lopend. De coordinator praatte met ze en nam de kinderen mee in de auto. We gingen naar de plek waar ze woonden, ze hadden een voogd. De coordinator, en wij natuurlijk ook, wilden weten waarom de kinderen niet op school waren en waarom ze zo ver weg van huis liepen. Het bleek dat ze hun schoolspullen nog niet hadden en de schooluniformen nog niet klaar waren en dat ze maandag zouden gaan. De coordinator neemt maandag contact op.

Op dinsdag-, woensdag-, donderdagochtend hebben we veel van dit soort bezoeken gebracht, scholen bezoeken, kinderen halen, brengen naar shelters. De middagen waren we in de community (site 11) zo heet de plaatst waar ik de komende 11 weken ga werken. (ja nog maar 11 weken) Op dinsdag hebben we de gitaar meegenomen en hebben we liedjes gezongen met de kinderen die er waren. Op woensdag hebben we puzzels met ze gemaakt en enkele huisbezoeken afgelegd. Puzzelen is echt moeilijk voor ze, op school doen ze dat niet. Het is heel druk in het centre (het bestaat alleen uit een container van 3 meter bij 5 meter (als ik een beetje kan schatten) Vele mensen komen met hun zorgen en vragen naar het centre. Een collega praat met hun en ondertussen verzinnen wij wat activiteiten. Vanaf volgende week hebben we weer een wat vaster schema. Je helpt met huiswerk (donderdag was het Afrikaans, het lijkt op Nederlands maar is het net niet, dus erg helpzaam kon ik niet zijn, op wat vertaling van woordjes na.) daarna spelletjes, of craft op maandag. Op dinsdag lifeskills op woensdag games en op donderdag bijbelverhaal. Deze dingen hangen dan aan een thema wat we van te voren verzinnen. Het thema voor volgende week is:weer naar school, motiveren, school is leuk etc.

School is zeer belangrijk voor de kinderen, omdat zonder school komen ze nergens. Dit klikt heel bot maar is zeker zo. Hier mag je blij zijn als je je school afrond. Wat ik ook besefte van de week is dat we een jongen hielpen waarvan ze zeggen dat hij 18 jaar is, maar hij ziet er uit als 15,16 jaar. Nu blijkt dat ze het eigenlijk ook niet weten want er is geen geboortebewijs. Of te wel hij heeft geen idee wanneer hij geboren is (welk jaar of welke datum). Ik vind een verjaardag nooit zo belangrijk, maar als je dan beseft dat mensen het gewoon echt niet weten, voelt dat leeg. Zeker als daar nog bij komt dat vele kinderen wees zijn. Ouders zijn overleden, ziektes e.d. Dus waar kom je vandaan? Daarom wordt er vooral hier gezegd, kijk niet terug, maar vooruit. Helaas is dit heel moeilijk omdat het vaak zo uitzichtloos is en dus bij de dag leven. Hoe langer ik hier ben hoe meer stukjes op zijn plaats vallen. Tussen horen en het meemaken en beseffen zitten grote verschillen.

Naast de community ga ik ook nog 2 dagen aftercare doen, maar daar begin ik waarschijnlijk volgende week mee, dus ik ben heel benieuwd.

Ik ben Zuid-Afrika dus nog niet zat. Ik ben heel blij om nu voor een tijdje in Pietermaritzburg te zitten, mijn conditie gaat er weer een beetje op vooruit om zo af en toe een wandeling te maken naar de winkels, internetcafe, office, dvd shop en zwembad.

ps. jullie denken natuurlijk dat wij hier een hele warme zomer hebben, het was toch de laatste paar dagen flink koud en daarna was het plotseling weer 1 dag warm en dan komt de onweer en is het weer een stuk koeler. Het is zomer, maar ik vond het weer in Durban in de winter zonder regen en meer zon, toch een stuk fijner.

Heel veel groetjes uit Zuid-Afrika!!!

Annelies

Pietermaritzburg

Het huis hier in PMB (Pietermaritzburg)

Sinds 2 weken wonen we nu in PMB, de tijd vliegt wel, het is hier nu nog vakantie, dus we kunnen onze tijd geheel zelf inplannen. Het is dus eigenlijk heel rustig, maar dat is wel lekker. Zo heb ik dus even tijd om al mijn verhalen op te schrijven. Het weer is nogal wisselvallig en verschilt tussen de 20-38 graden (gelukkig was die 38 maar 1 dag) en zit het gemiddeld rond de 25 en 30. Het is rustig met de vrijwilligers, de 1 gaat op vakantie de ander komt terug van vakantie. Het werk begint weer rond de 20 januari, ik ga waarschijnlijk 2 dagen werken in de community en 2 dagen aftercare. Ook ben ik ermee bezig om een bezoek te brengen aan een huis voor verstandelijk gehandicapten waar ze, aldus onze coordinator, met ongeveer 30-40 mensen wonen. Ik ben dus wel heel benieuwd hoe dit verschilt met onze visie met kleinschalig wonen e.d. Binnenkort krijg ik het adres. Het is vlakbij dus ik ga eens kijken of ze me toe laten :) en me er meer over kunnen vertellen. 

Vanaf 14 januari zullen we met zijn 6 zijn, vervolgens zullen begin februari 2 nederlandse jongens erbij komen en half februari zullen er nog 3 Ieren bijgekomen. Dit betekend vanaf half februari een huis met 11 vrijwilligers, dat wordt een heel gezellig druk huis, want er is maar 1 badkamer wat ook gelijk het toillet is. In het vooruitzicht ligt ook nog een weekend naar l'abri en een weekend naar Drakensberg met al de vrijwilligers.

De tijd voordat mijn ouders hierheen komen, zal vliegen als een trein, om precies te zijn nog 3 maanden. Ik zie mezelf alweer bijna op het vliegveld in Brussel staan. (Daar zullen we nog maar niet aan denken).

Ik kijk ernaar uit, om voor de korte periode hier( zo lijkt hetnu), nog even hard aan het werk te gaan.

Dit stuk geschreven in PMB maar nu voor 5 dagen in Durban om nieuwe vrijwilligers te verwelkomen. Het is hier erg warm, 35 graden en geen zuchtje wind...slapen is niet mogelijk het is gewoon te warm, maar perfect strandweer, de zee is warm met lekkere golven. Helaas moet je niet te lang in de zon vertoeven, want hoeveel zonnebrand je ook smeert verbranden doe je, of de zon nu schijnt of niet. En dan te weten dat het zo hard vriest in Nederland, ik wil echt even terug om de molentocht te komen schaatsten

Lieve groeten,

Annelies

Nieuw Jaar

Kerst 2008

Dit jaar is het een andere Kerst dan andere jaren geweest. Het is raar om te weten dat het thuis koud is en dat naar wat ik heb gehoord de kansen op schaatsen aanwezig waren. Hier was het warm, maar niet heel erg warm. Ik had zon, 30 graden verwacht toen men ons verhalen vertelde. Helaas was het bewolkt en leek het bijna Nederland, alleen wat warmer. (20-25 graden) Op kerstavond zijn we met z'n achten uiteten geweest. Dit was erg gezellig. Op eerste kerstdag zijn we om 8.10 vertrokken om iemand in de township op te halen en naar de kerk te gaan. Het was een hele korte dienst. Daarna hebben we mensen ontmoet uit Nederland die met het hele gezin uitgezonden zijn door de kerk in Kampen. De bedoeling is dat ze voor 7 jaar hier blijven, ze zijn er nu 15 maanden. Ze zullen ons nog een keer uitnodigen voor een braai, dus ik ben benieuwd. Na de kerk zijn we naar de township gereden en daar zijn we bij 1 van de collega's geweest  van een van de vrijwilligers. Hier hebben we gegeten en gekletst. Vervolgens naar een andere township waar je trouwens een schitterend uitzicht had. Hier kregen we vervolgens nog een bord met warm eten (pap, vlees, salade, koekjes en drinken) Rond 17.30 gingen we weer terug. Je kon merken dat het een feestdag was want veel mensen liepen op straat, helaas vele met een fles drank in hun handen en ze liepen niet al te recht meer. Terug gekomen in ons huis zaten we allemaal helemaal vol, dus een kerstmaal paste er niet meer in. Dus voor een enkeling s'avonds nog een boterham, maar dat was het. Tweede kerstdag kennen ze hier niet echt, ze noemen het boxing day. Het is een dag om uit te rusten en vanuit Amerika is het een dag om al je cadeau's om te ruilen. Wij hebben hier film gekeken en uitgeslapen. We hebben een wat specialere maaltijd genoten dan normaal. Precies toen we klaar waren en aan het toetje begonnen is de electriciteit uitgevallen en hebben we wat kaarsen opgezocht en hints gespeeld. De volgende morgen was de electriciteit voor een paar uurtjes aan, maar dat was van korte duur want om 11.00 viel het weer uit. Dit heeft vervolgens 3 dagen geduurd. Dit betekende verplicht een pizza en een Mc Donald avond, want koken gaat hier ook op electriciteit. Toen we dit zat waren en we toe waren aan een warme douche zijn we naar onze coordinator gegaan waar we hebben gekookt en gedouched. De volgende morgen werkte het weer. (Het was zo donker in de hele straat, een hele gekke gewaarwording.)

Oud en Nieuwjaar

Dit wordt hier wel gevierd, maar minder groots als in Nederland. Nu schijnt de plek om oud en nieuw te vieren Kaapstad te zijn, dus wie weet wordt het daar wel groots gevierd, hier niet echt. De mensen hebben wel vuurwerk, wat bestaat uit vuurpijlen, en klappertjes. Op tv wordt er niet veel aandacht aangeschonken en het bewustzijn, van hoe gevaarlijk vuurwerk kan zijn, is nog niet aanwezig. Creatief zijn ze wel met het weinige dat ze hebben.

Reisverslag

Allen de beste wensen voor 2009!!!

Tja een jaar is zo voorbij en wat zijn de goede voornemens voor het komende jaar. Ik moet zelf zeggen dat het hier allemaal heel rustig is verlopen...misschien wel in tegenstelling met Nederland.....?

Ik wil toch nog even terug blikken op 2008. Want in december zijn Esmeralda en ik nog even op vakantie geweest voor 2 weken. Het is voorbij gegaan als een trein.

Maandag 8 december zijn we vertrokken. in de ochtend werd de auto afgeleverd rond 9.00. Toen we rond 11.00 wilde vertrekken hadden we wat moeilijkheden om de auto starten en we werden roder en roder, het was een warme dag, maar wat doe je als je auto niet wil starten. Na 15 minuten (minimaal) geprobeerd te hebben hem te starten is het gelukt. Het was even een handigheidje...maar je moet het wel onder de knie krijgen. Rond 11.00 vertrokken we dan toch echt. De auto was helemaal volgeladen. Heel ons hebben en houden zat erin. Nu zal je denken dat zal niet zoveel zijn, maar uiteindelijk was het toch echt veel en paste het maar net in de achterbak de rest ging op de achterbank. Vervolgens natuurlijk de boodschappen en via de Valley of 1000 hills naar PMB (Pietermaritzburg) waar we rond een uurtje of 4 aankwamen. Daar geslapen en de volgende dag naar de Drakensbergen. Bij de Sani Lodge hebben we de 2 dagen pony trek gedaan. Dit hebben we met z'n vieren gedaan. (Esmeralda en ik, een ander nederlands meisje en de gids) Dit was een geweldige ervaring. We zijn eerst een uurtje of 3 de sani pass opgereden waar de hoogste pub van Afrika is 2446 meter. Deze is in Lesotho niet meer in Zuid-Afrika, dus ook de douane gepasseerd. We werden getrakteerd op een geweldig uitzicht. Vervolgens verder gereden en bij een huis in een klein dorpje,hebben we een tijdje gewacht want de paarden moesten nog opgehaald en gezadeld worden. Vervolgens hebben we een schitterende tocht van een uurtje of 3 gehad waar we langzaam de zon zagen ondergaan achter de bergen. We werden in een klein dorpje ontvangen als ere gasten. De kinderen waren helemaal enthousiast en natuurlijk hebben we vele foto's gemaakt, en gespeeld met ze. We hebben lekker gegeten met kaarslicht want electriciteit hebben ze zover in de bergen  van Lesotho niet. En net voor we gingen slapen zijn we nog even in de herdershut geweest waar de herders wat muziek speelden op een soort zelf gemaakte gitaar. Heerlijk geslapen en de volgende morgen hadden we om 7.00 ontbijt en om 8.00 zaten we weer op het paard. Een tochtje van een uurtje of vier. Mijn billen willen liever niet, maar ik wel, dus het was opnieuw een hele mooie tocht met een paar galopjes tussendoor, en dat is toch even wennen met een rugzak en een zadel waarvan je denkt, wanneer glijdt dit eraf.  Vervolgens hebben we een lunch gehad met rijst, bonen en salade. Het eten hier in Lesotho en ook in Zuid-Afrika is bij de mensen simpel, maar ik vind het toch lekker. (Dus meiden van Hans, jullie weten wat jullie krijgen hihi) Vervolgens begon onze terugreis waar we in de pub nog een echte hollandse chocolademelk hebben gedronken. We kwamen op de terugweg in een enorme onweersbui terecht, wat schitterende beelden en geluiden opleverden.

De andere dagen van onze vakantie waren een stukje ontspannender, veel gelezen, geslapen en genoten van de plaatsen die we hebben bezocht. Ik heb nog 1 korte hike van 5 km in de warme zon gedaan, zonder bomen e.d. 33 graden. Ik moet zeggen dat dit voor mijn conditie wel het maximale was. Esmeralda heeft nog een hike gedaan naar een enorme waterval. Ze had een schitterende dag en hele mooie uitzichten. Ik heb dit niet gedaan, omdat mijn conditie het niet aan kon en ik enkele dagen een beetje ziekjes was. Al met al een heerlijke vakantie gehad.

laatste acties

Hallo!!

De afgelopen periode hebben we nog enkele laatste dingen gedaan. Vanwege het internet hier op het moment is het niet altijd makkelijk om jullie op de hoogte te houden. Esmeralda heeft hier een verhaal over geschreven en wat foto's op haar site gezet. Dus om het makkelijk te houden verwijs ik jullie door naar haar site.

Vandaag gaan we op vakantie en ik wil jullie allemaal in ieder geval hele fijne feestdagen toewensen en de beste wensen voor 2009!!! Het lijkt nog erg vroeg, maar de tijd vliegt

Heel veel liefs Annelies

ps www.esmdb.reismee.nl

Bijna op de helft......

Hallo allemaal

Bijna op de helft van mijn avontuur in Afrika. (en zomaar 2 berichten op 1 dag)

Vorig weekend ( weekend van 14 november) zijn we een weekend geweest naar L'abri. Dit is een plek waar vele kampen worden georganiseerd voor YFC. Het is ook onderdeel van YFC. Het is er schitterend en we hebben goed weer daar gehad. We hebben 2 korte maar flinke hikes gemaakt, waar ik natuurlijk spontaan erg veel spierpijn aan over heb gehouden. Een mooie swing waterval waar we aan een touw over het water konden zwieren. Ook moesten we een rivier oversteken over een touwtje. Gelukkig werden we vastgezet en konden we niet echt vallen, maar het was redelijk hoog, maar het is gelukt. Het was een weekend van al de vrijwilligers van Durban en Pietermaritzburg. Het was een extra weekend omdat we erg nieuwsgierig waren naar hoe het er in l'abri aan toe ging. Foto's zijn bij Esmeralda te vinden http://www.esmdb.reismee.nl/ en ook ik heb er een paar.

Het is tijd geworden om afscheid te nemen van de mensen hier. Doordat iedereen denkt aan vakanties is het rustig maar ook druk. Laatste dingen moeten worden afgerond. Wij zijn bezig met foto's te maken van de Staff en willen een kaart voor hen maken met een foto van ons en van hun erin.

Wat onze nieuwe werkzaamheden worden in Pietermaritzburg is nog niet bekend, we hopen om actief bezig te kunnen zijn, maar ook hier zal het veel wachten zijn. Naar aanleiding van de verhalen die we hebben gehoord lijkt het alsof er wat meer continuiteit is in de communities. Maar een nieuw jaar betekend ook dat er nieuwe interns komen of geen interns. Dus waarschijnlijk meer werk voor de vrijwilligers.

Ik wil iedereen bedanken voor de leuke kaarten die ik regelmatig mag ontvangen en ook de brieven die ik krijg. Super leuk en bemoedigend.

Ook heb ik met veel mensen nog contact kunnen hebben via de e-mail en somige zelfs via Skype. Helaas lukt het ook bij sommige niet, jammer. Of gewoon via de telefoon natuurlijk. Super leuk allemaal, bedankt!!

Helaas zal in mijn 2^e deel van mijn verblijf in Afrika dit wat moeilijker worden omdat er geen beschikking is tot het internet. Ik zal proberen zo af en toe een internetcafe op te zoeken, maar ik zal jullie niets beloven, want belofte maakt schuld.....

Het adres in Pietermaritzburg heb ik iets aangepast, en is te vinden onder het verhaal: een na laatste bericht uit Durban.

Nog enkele links naar 2 kerken die we bezocht hebben tijdens ons verblijf hier.

Grace family church http://www.grace.za.org/

Glenwood http://glenwoodchurch.org.za/

Heel veel groeten

Annelies

« Vorige pagina | Volgende pagina »